,
Toen de ruimte aan de Paul Krugerstraat in gebruik werd genomen, waren eigen aansluitingen voor elektriciteit, water en gas niet vanzelfsprekend. De ruimte was particulier aangekocht en vrijwel direct beschikbaar gesteld voor het werk dat er werd opgebouwd. De nutsvoorzieningen die oorspronkelijk bij de ruimte hoorden, bevonden zich echter in een meterkast bij een gedeelde ingang. Die aansluitingen waren afgekoppeld en konden niet meer worden gebruikt.
De locatie was ondertussen al wel in gebruik. Voor elektriciteit konden we tijdelijk terecht bij meneer Hartendorp, onze buurman op nummer 34, en water kwam via een tussenmeter. Gas hadden we niet. Ook wisten we niet hoeveel vermogen via de tijdelijke elektriciteitsvoorziening werkelijk beschikbaar was. Daarom durfden we vooral lichte apparatuur aan te sluiten.
Met tijdelijke stroom en water konden we verder, maar de mogelijkheden bleven beperkt. Een eigen aansluiting gaf niet alleen zelfstandigheid, maar maakte ook duidelijk hoeveel elektrische capaciteit beschikbaar was en maakte het mogelijk om de werkplaats zonder afhankelijkheid van tijdelijke voorzieningen verder op te bouwen.
Daarvoor moest aan de Paul Krugerstraat ook een eigen meterkast worden gebouwd. Vrijwilligers deden vrijwel alle voorbereidende, bouwkundige en afwerkende werkzaamheden. Alleen werkzaamheden die officieel door professionals moesten worden uitgevoerd, waaronder de daadwerkelijke aansluiting van de nutsvoorzieningen, zijn door professionals gedaan.
De ruimte direct naast de voordeur was eigenlijk de enige logische plaats voor de nieuwe meterkast. Daar konden de nieuwe aansluitingen en doorvoeren bij elkaar worden gebracht en kon de kast in het bestaande pand worden ingepast.
Voordat er een kast kon worden gebouwd, moest eerst de vloer open. Daarmee ontstond ruimte voor de doorvoeren en voor de constructie waarop de meterkast zou komen te staan.
Aan weerszijden van de vloeropening werden stukken metselwerk opgetrokken om de meterkast te ondersteunen. Daarbij moest voldoende ruimte overblijven voor de verschillende doorvoeren. Veel van dit werk zou uiteindelijk onder of achter de kast verdwijnen, maar vormde wel de basis voor alles wat erboven kwam.
Daarna werd de vloer rond de doorvoeren weer dichtgemaakt en afgewerkt. Welk materiaal daarvoor destijds precies is gebruikt, is niet meer met zekerheid bekend. Op de foto's is te zien hoe de vloerlaag tijdens het werk werd aangebracht en afgewerkt.
Op de voorbereide onderbouw kon de kast zelf vorm krijgen. Het houtwerk moest precies aansluiten op de bestaande muur, vloer en deuropening. Daarna volgden de deur, het schilderwerk en de openingen voor ventilatie.
Op 17 oktober 2017 was de meterkast afgerond. In één kast kwamen de voorzieningen voor elektriciteit, water en gas samen. Ook infrastructuur voor KNX en internet kreeg er een plaats.
Met de eigen aansluitingen verdween een belangrijke beperking van de werkplaats. We waren niet langer afhankelijk van tijdelijke stroom met een onbekende beschikbare capaciteit of van water via een tussenmeter. Apparatuur kon voortaan worden gebruikt op een eigen elektriciteitsaansluiting waarvan duidelijk was welke capaciteit beschikbaar was, en ook water en gas waren zelfstandig aangesloten.
Niet al het vrijwilligerswerk bestaat uit activiteiten die later direct zichtbaar blijven. In dit geval bestond een groot deel van het werk uit breken, metselen, een vloer herstellen, hout passend maken, schilderen en afwerken. Zodra de kast klaar was, verdwenen sommige van die werkzaamheden zelfs volledig uit het zicht.
Juist dat voorbereidende werk maakte volgende stappen mogelijk. De locatie was al in gebruik, maar met eigen nutsvoorzieningen kon de werkplaats veel zelfstandiger en zonder de beperkingen van de tijdelijke aansluitingen verder worden opgebouwd en gebruikt.
Wil je zelf praktisch bijdragen? Lees meer over vrijwilligerswerk of bekijk de verzoeken waarvoor op dit moment hulp welkom is.
Copyright © 2026, bijdragers aan The Owl’s Nest · Powered by Nocterra 
Privacybeleid